Σημαντικο ρολο παντως παιζει και τι υγρο ατμιζεις. Τα περισσοτερα αφηνουν καταλοιπα που αργα ή γρηγορα 'φραζουν' την αντισταση, σε αντιθεση με αλλα που ειναι πιο 'καθαρα'.
Έτσι λοιπόν, μια στο τόσο έχει νόημα ένα φυσιματάκι και μετά ψήσιμο-κάψιμο για να καθαρίσουν τα κατάλοιπα, ακόμα κι αν αυτό του αφαιρέσει "χρόνια" ζωής.
Τώρα τους αφήνω στην τύχη τους και όχι μόνο μου φαίνεται ότι έχουν την ίδια ακριβώς αντοχή (αν όχι περισσότερη ) αλλά γλίτωσα και απο τον μπελά...
Νομίζω ότι το κάψιμο είναι ότι χειρότερο marΓια τους 401 έχω επιφύλαξη , αλλά για 901 - 510 νομίζω ότι είναι καταστροφή και δεν χρησιμευει σε τίποτα
Εγώ τον ψήνω πάντως ή τον ατμίζω στα 6V για λίγο (που ισοδυναμεί σχεδόν με ψήσιμο). Μετά τον ξαναδοκιμάζω στα 3.7V . Αν επανήλθε έχει καλώς αλλιώς συνεχίζω στα 6V μέχρι να παραδώσει πνεύμα. Αν καεί ...ε, καλή του ώρα.Δεν μπορείς να πεις οτι το ψήσιμο δεν χρησιμεύει σε τίποτα. Καθαρίζει τη συσσωρευμένα-ξεραμένα υγρά από την αντίσταση.